Miljoenenjacht – game over

Inleiding

Het is inmiddels al ruim vijf jaar geleden dat een Miljoenenjacht deelnemer op enig moment, naar eigen zeggen, onbedoeld op de rode knop in het spel drukte en daarmee het spel beëindigde, terwijl hij eigenlijk wilde doorspelen. Na de rechtbank, heeft afgelopen dinsdag ook het Gerechtshof in hoger beroep geoordeeld dat het spel voor de deelnemer uit is.

Hoe zit het nu juridisch?

Allereerst stelt het Hof dat het niet uit maakt dat het gevolg van het op de knop drukken niet expliciet in de schriftelijke spelregels staat opgenomen. Sinds 2008 vloeit de functie van de rode knop namelijk al op onmiskenbare wijze voort uit het programmaformat en dit programmaformat was de deelnemer helder. Bovendien gelden ongeschreven regels ook.

Voor de rechtsgeldigheid van het drukken op de knop geldt het volgende. Het drukken op de knop, en daarmee het aanvaarden van het aanbod van de bank, wordt juridisch gekwalificeerd als een rechtshandeling. In het normale handelsverkeer komt een rechtshandeling tot stand door een zogenaamde “op een rechtsgevolg gerichte wil die zich door een verklaring heeft geopenbaard”. Dit betekent dat de wil van een persoon overeen moet stemmen met zijn verklaring of zijn handelen. Bijvoorbeeld: wie een fiets wil verkopen voor 500 euro, moet ook uitdragen dat hij deze fiets voor 500 euro wil verkopen. Wordt de fiets te koop aangeboden voor 5 euro, dan is er geen sprake van wilsovereenstemming en komt er, in beginsel, dus geen rechtshandeling tot stand. De rechtshandeling komt echter wel tot stand, indien de andere partij er op mocht vertrouwen dat de wil en verklaring wél overeenstemden. Dit heet gerechtvaardigd vertrouwen.

Toegepast op de Miljoenenjacht casus, oordeelde het Hof dat het uitgangspunt is dat het drukken op de rode knop de wil van de deelnemer tot uitdrukking brengt. Dit is slechts anders indien de deelnemer bijvoorbeeld zijn evenwicht verliest of valt op de knop. Er gelden strenge eisen aan deze uitzondering. Bovendien mag al snel worden aangenomen dat de spelleiding er gerechtvaardigd op mocht vertrouwen dat de deelnemer inderdaad de wil had om op de knop te drukken. Het argument van de speler, dat hij door de zenuwen anders handelde dan hij wilde, maakt dat niet anders. De zenuwen zijn, zoals de rechtbank het al stelde, “all in the game”.

Nog meer wilsgebreken

Miljoenenjacht is niet de enige die met haar publiek discussieert over wilsgebreken. Laatst had ook de Bijenkorf te makenmet een zaak over een niet met de wil overeenstemmende verklaring. De Bijenkorf bood online namelijk een 18k Cartier ketting aan voor 402 euro, terwijl deze ketting een waarde had van 40.200 euro. Een consument kocht de ketting online voor 402 euro. De Bijenkorf stelt zich op het standpunt dat haar wil niet overeen komt met haar verklaring, zijnde de prijs op de website.

De kantonrechter volgde de Bijenkorf en oordeelt inderdaad dat de wil van de Bijenkorf niet overeen heeft gestemd met de handeling. De consument had moeten, of had in elk geval kunnen, vermoeden dat de gemelde prijs van 402 euro (1% van de normale verkoopprijs), niet de wil van de Bijenkorf verwoordde. In deze zaak ging het argument van gerechtvaardigd vertrouwen dus niet op!

Conclusie

In beginsel geldt dat een rechtshandeling pas tot stand komt indien sprake is van een overeenstemmende wil en verklaring. De andere partij kan in sommige gevallen worden gered door het gerechtvaardigd vertrouwen dat hij of zij mocht hebben op de handelingen van de aanbieder, maar dit biedt niet altijd redding! 

 

Klik hier voor de uitspraak van het Gerechtshof in de Miljoenenjacht zaak.

Klik hier voor de uitspraak van de rechtbank in de Bijenkorf zaak.

Wilt u meer weten?

Vraag het onze professionals.

mr. G.L. Brokking – van Alphen, Advocaat.

Neem contact op
 

Blijf op de hoogte!

Volg ons op Facebook en LinkedIn:

 

www.facebook.com

www.linkedin.com